In de ruim vijf jaar dat ik Lucky bij me heb is het ongeveer tot twee ernstige situaties gekomen met andere honden. Gelukkig maar twee! Maar het hadden er veeeeeel meer kunnen zijn. Ik snap het niet…..vaak kom ik andere mensen tegen met een hond loslopend. Ik hou Lucky altijd bij me als ik zie dat er een andere hond loopt en doe hem aan de lijn omdat ik weet dat hij absoluut geen contact kan maken met andere honden die we buiten tegenkomen, hij gaat direct de confrontatie aan om te voorkomen dat hijzelf anders aangevallen wordt. Andere honden blijven voor hem ‘groot gevaar’ betekenen. Maar het gaat prima, Lucky is hier aan gewend en heeft zijn eigen roedel om hondencontact mee te hebben. Vaak zelfs komt hijzelf al naar mij toe als er een hond aankomt, dit is inmiddels al zo geconditioneert dat een andere hond betekend, naar de baas gaan, en aan de lijn. Ik ben hier erg blij mee!

Maar toch blijven er altijd van die mensen rondlopen die ik dan vraag of zij hun hond bij zich willen houden omdat mijn hond niet sociaal kan reageren omdat hij ernstig getraumatiseert en angstig is. En vaak hoor je dan…..”Geeft niet hoor! Het is weleens goed voor mijn  hond om op zijn kop te krijgen!” Onbegrijpelijk…….

a. Mijn hond bijt en dat geeft wonden! Dat wil niemand, toch?  En wie moet dan de dierenarts betalen? Ik?

b. Wie zit er te wachten op zulke conflicten terwijl je ze kan voorkomen? Die honden hoeven niet met elkaar op te schieten want ze zien elkaar waarschijnlijk toch nooit meer.

c. Ik vraag het niet voor niets! Voor mijn hond is vermijding en rustig hondengedrag belangrijk, ieder conflict is voor hem een winst en daardoor wordt hij steeds weer bevestigd in zijn asociaal gedrag, voor hem betekend dit niet anders dan….zie je nou wel? Andere honden zijn gevaarlijk, ze moeten aangevallen worden en weggejaagt van mijn roedel!

En zo blijf ik dus weer steeds opnieuw beginnen met een paar stappen terug in de training van het vermijden en rustig gedrag in de buurt van andere honden……. moe wordt ik er soms van.